Een nacht als nooit tevoren...

Zo komt er bijna nooit een blog, en nu komen er een aantal achter elkaar. Ik maak gelukkig veel leuke dingen mee om te delen. De trouwe lezers van deze blog zullen zich herinneren dat ik graag origineel ben met het verzinnen van titels voor mijn blog, en zich nu afvragen: "Deze titel is toch al eens gebruikt?". Dat klopt. Ik heb deze titel ruim 10 jaar geleden gebruikt, maar nu heeft het een hele andere lading. In 2015 schreef ik met veel verdriet, nu met pijn in mijn buik van het lachen.

De meeste Nederlanders die deze blog vandaag op 30 juni lezen zullen zich wel afvragen, wat is er nu zo bijzonder. Die mafkees heeft waarschijnlijk midden in de nacht naar Nederland-Marokko gekeken en gezien hoe Nederland met het verliezen van penalties uit het WK ging. Tja, dat klopt, dat is gedeeltelijk zo. Ik heb me gisteren laten overhalen door vrienden om een voetbal feestje thuis te organiseren. Mijn vrienden juttten me de afgelopen dagen op met dingen als: "Je moet herinneringen maken" en "Zoiets maak je nooit meer mee”. En ja, na het overhalen door een vriendin ben ik overstag gegaan, al wist ik niet of ik daar wel echt herinneringen aan over zou houden. Maar ja, zo gezegd zo gedaan. De wekker ging om 2 uur, om half 3 kwamen de gasten en om 3 uur begon de lange wedstrijd. Tot zover alles redelijk normaal.

Maar ja, ik had geen intentie om deze blog te schrijven totdat de gasten naar huis gingen. Een van de gasten was iets vergeten mee te nemen. Ik wilde het nog toestoppen toen ze op de gang waren, want ja, ik denk dat de meeste buren om kwart over 6 's morgens nog liggen te slapen. Dus ik ren gauw over de gang, maar toen ik de deur opendeed, kwam er tocht in de gang, en omdat mijn raam openstond, viel de voordeur dicht. En daar sta je dan op je sokken zonder mobiel, en zonder sleutel in je 'JuichJack' op de gang.

Die deur ging echt niet vanzelf open. Gelukkig wilde mijn vrienden blijven wachten en had iemand anders die vlakbij woont de sleutel. Maar, ja, om kwart over 6 is toch wel wat vroeg om wakker te bellen. Ik durfde het toch aan en gelukkig namen ze op. En zouden ze de sleutel komen brengen. Ik ben ze daar heel erg dankbaar voor. Maar ja, toen de sleutel in de deur gedaan en die ging natuurlijk niet open, want, ik had de sleutel aan de binnenkant van de deur zitten.

Tja, wat doe je dan? Om de buren niet wakker te maken en omdat het zo ontzettend heet is op de gang, gingen we maar naar beneden. We kwamen op het idee om een slotenmaker te bellen. Maar ja, dan ben je misschien wel €500 kwijt, als je al niet wordt opgelicht. En wij met ons heldere denkvermogen dachten: "Het raam staat open, want daardoor ging de deur dicht. Laten we de brandweer bellen." Zo gezegd, zo gedaan. Maar toen ik de brandweer belde, moest die arme man gedacht hebben: “Voetbal is net afgelopen, daar moet je zo'n dronkelap hebben". Want hij zei: "Nee, daar helpen wij niet mee. Daarvoor moet je een slotenmaker hebben." Ik opperde nogmaals: "Maar het raam staat open." Maar het antwoord bleef 'nee'. En wat doe je dan...

Een van mijn vrienden had het meest geniale idee van de dag (of moet ik zeggen nacht?): "Laten we de deur inbeuken." Toen we weer naar boven gingen. Deed ik de reserve sleutel in het slot en begon er op te slaan met mijn vuist. En voilà. De deur kon open. Het was maar goed dat ik deze nacht niet zoveel fris had gedronken, want anders had ik in het trappenhuis moeten plassen van het lachen. Want ja, ik kon wel op staat plassen, maar anders had ik mijn huis niet meer ingekund.

We hebben snel afscheid genomen, want ja, er moest ook nog gewerkt worden. En ik ging maar douchen en ontbijten. Het was immers al 7 uur. Ik heb nog nooit zoveel lol gehad zo vroeg in de morgen. Ook de dagelijkse aanbidding van het Allerheiligste ging wat moeizaam omdat ik mezelf betrapte dat ik in de kerk zelfs nog zat te grinniken.

Ik denk dat dit een leuke herinnering wordt om te onthouden. En zoals ze bij het NOS WK Ontbijt zeiden: "De afgelopen nacht is er veel gebeurd." Daarom gaat deze herinnering nu in het collectieve geheugen van deze blog. Mochten we later Alzheimer of Korsakov krijgen, dan kunnen we nog eens doorlezen wat er gebeurd is.