Ik heb een nieuwe vriendin

Nou ja, nieuw. Dat moet wat genuanceerd worden. Ik ben sinds mijn terugkomst uit Panama in aanraking gekomen met een groep katholieke jongens. We vormen met redelijk veel jonge mannen een broederschap.

Via dit broederschap heb ik de waarde leren kennen van het bidden van de Rozenkrans. Ik vond het altijd maar saai of lang duren. Ik zei weleens dat de Rozenkrans voor mensen bedoeld was die niet konden lezen en daardoor het brevier niet konden bidden. Ik had er niet zo veel mee. Ik bad het wel, maar niet met de intentie die ik er nu bij heb.

Ik bid nu sinds twee weken elke dag de Rozenkrans en ik merkte al meteen veranderingen. Ik was begonnen op een dag dat ik keihard gewerkt had en in een dip van energie terecht was gekomen. Ik had nog net geen burn-out. In de eerste week voelde ik de rust terugkeren. Terwijl er met mijn werk niets veranderd is.

Direct de eerste zondag kreeg ik een wonderlijk bericht. Na mijn reactie heb ik nog een bericht ontvangen dat nog wonderbaarlijker is. Ik merk dat Moeder Maria een echte voorspreker is bij haar Zoon. Er zijn deze week verschillende kleine dingen gebeurd die allemaal iets wonderlijks in zich hebben. Ik heb veel genade ontvangen als vruchten van het bidden van de Rozenkrans.

Ik weet niet wat Onze-Lieve-Heer nog meer in petto voor mij heeft. Maar als, op deze manier, al mijn gebeden worden verhoord, dan verandert mijn hart volledig als al mijn wensen en verlangens worden ingewilligd.

Dus ja, ik kan nu zeggen: Maria is mijn vriendin.