Het rijke Roomse leven
Ik ben in Rome voor de heiligverklaring van Carlo Acutis. Oeps, de heiligverklaring van mijn grote voorbeeld en inspirator is niet deze zondag. Maar dat wist ik natuurlijk al voordat ik vertrok.
In het voorjaar werd er aangekondigd door de prefect van de Dicasterie voor de Heiligverklaringen dat het wonder is goedgekeurd, wat de heiligverklaring van de zalige Carlo Acutis mogelijk maakt. Op 1 juli zou de datum bekend worden gemaakt wanneer hij heiligverklaard zou worden. Ik heb de datum gemarkeerd in mijn agenda en mij voorgenomen om, zodra de datum bekend is, een vliegticket en een hotel te boeken.
En toen was het 1 juli. Het was zover. Maar ik was ziek. Ik had hoge koorts en heb die dag mijn computer en telefoon bijna niet gebruikt. Ik heb min of meer alleen een vliegticket en een hotel geboekt. Mijn moeder zei nog tegen mij: "Wacht daar nu mee tot je beter bent." En ook: "Weet je wel zeker dat de datum klopt?" Ik verzekerde haar dat het Vaticaan het bekend heeft gemaakt en dat er in totaal veertien heiligen worden verklaard op 20 oktober 2024. Dat staat duidelijk aangegeven onderaan het artikel.
Maar ja, Marco is eigenwijs en had beter naar zijn moeder moeten luisteren. Want mama had gelijk. De titel van het nieuwsbericht was ik vergeten. Daar stond namelijk dat er vijftien nieuwe heiligen zijn. En tja, als je ziek bent en het Engelse artikel afzoekt naar een datum, dan werkt blijkbaar mijn vaardigheid begrijpend lezen niet meer.
En ik heb niet tot onderaan het artikel gekeken. Na een bericht van onze Carlo Acutis-jongerengroep werd ik geattendeerd dat aan het einde van het bericht, dus na de lees meer-reclame, stond dat Carlo Acutis volgend jaar heilig wordt verklaard.
Tja, toen ik mijn vliegticket niet kon annuleren, ben ik toch maar gegaan. Ik kom eigenlijk niet echt naar Rome om de toerist uit te hangen. Ik ben nu met een missie naar Rome gegaan. Het is net of ik in een soort thema-pretpark ben. En om een vriend te quoten: "Jij als cultuurbarbaar vindt daar toch niets aan." Maar ja, de cultuur is wel mooi, maar ik ben niet gemotiveerd om 3 of 5 uur in de rij te gaan staan om de Sint Pieter in te mogen. Ik denk, omdat ik alleen ben, dat mijn batterij al leeg is nog voor ik binnen ben.
Er is hier genoeg te zien. Gisteren ben ik, na een dag non-stop bezig te zijn geweest, naar de Duitstalige avondmis gegaan en heb meteen maar even gekeken waar onze enige Nederlandse paus ligt begraven. En daarna heb ik gegeten bij een van de honderden restaurantjes.
