Even ertussenuit

Ik moest aan psalm 84 denken bij het schrijven van deze blog. Als ik er een andere betekenis aan kan geven, dan ben ik liever duizend dagen in Panama dan dat ik een dag te gast ben bij een zondaar. Het is namelijk alsof ik niet weg ben geweest. Alsof het vorige week was dat ik er nog was.

Er is wel veel veranderd. Er zijn veel voorzieningen verbeterd sinds mijn vorige bezoek, maar de onvoorwaardelijke liefde is nog altijd hetzelfde. Het is zo gewoon, dat het eerste wat ik deed toen ik gisteren in Soná aankwam, mijn kamer inrichten, een douche nemen en hup naar de kerk om God te begroeten. Pas daarna heb ik de rest van mijn geliefden begroet.

Ook vandaag heb ik vele bekenden begroet. Het is echt fantastisch om hier weer te zijn. Het voelt echt bijzonder aan om zo intens bemind te worden door zoveel mensen. De liefde voor de naasten is hier heel erg aanwezig. Al weet ik niet of ik het goed omschrijf. Maar de cultuur die hier is, zou ik ook wel in Nederland wensen, waar de vrede soms ontbreekt. Dus daarom ben ik liever één dag hier dan duizend dagen elders. Zoals we het noemen, de hemel op aarde.